به گزارش خبرگزاری تسنیم، مثل هر روز صبح به این امید از خواب بیدار شدند که به مدرسه بروند و بعد از چند ساعت کوله پشتیشان را بردارند و به خانه برگردند. شاید کلاس اولیها به نشانه «ط» رسیده بودند تا کلمه «وطن» را بخوانند، بنویسند و تمرین کنند بیآنکه بدانند چند ساعت دیگر از بین ما پَر میکشند. شاید هم نشانه «ش» را تمرین میکردند تا بیشتر با مفهوم «شهید» آشنا شوند. کودکانی معصوم که با هزاران امید درس میخواندند تا معلم، دکتر، مهندس و دانشمند شوند بیخبر از آنکه موشکها و بمبهای رژیم خبیث آمریکا و کودککش اسرائیل بر سرشان فرود میآید؛ اوج رذالت و پَستی؛ اوج خباثت و بیرحمی.
چند ساعت بعد از اینکه به مدرسه رفتند پدران و مادرانشان به دنبال یافتن اثری از آنها بودند. کودکان، بیگناه رفتند اما وجدانهای ناآگاه باز هم بیدار نشدند. تمام دنیا میداند که زدن مدرسه جزیی از جنگ نیست ولی آنهایی که خوی وحشیگریشان جهان را در برگرفته چیزی از انسانیت نمیفهمند.
این اتفاق تلخ احساسات همه را در ایران جریحهدار کرده و حالا قرار است ورزش پیام مظلومیت کشورمان را به دنیا برساند. بر اساس تصمیم کمیته ملی المپیک، کاروان اعزامی ایران به بازیهای آسیایی 2026 آیچی - ناگویا، «شجره طیبه» نامگذاری شده است. اقدامی درست و بهجا که میتواند مردم جهان را بیش از پیش با آنچه اکنون در دنیا میگذرد آشنا کند.
ورزش بهترین عرصه برای انتقال پیام بین کشورهاست. امروز ورزش به صنعت تبدیل شده و بسیاری از کشورها تلاش میکنند از این طریق حرفهای خود را بزنند و حالا بازیهای آسیایی 2026 که قرار است شهریور و مهر ماه سال 1405 برگزار شود این فرصت را در اختیار ایران قرار خواهد داد. قاعدتاً باید برنامهریزی خوبی برای این کار شود و البته کارهای فرهنگی که نیاز است انجام گیرد.
در کنار این رویداد بزرگ و بعد از عادی شدن شرایط میتوان از ظرفیت مسابقات بینالمللی در رشتههای مختلف برای انتقال پیام مظلومیت این کودکان استفاده کرد. وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک، کمیته ملی پارالمپیک و فدراسیونهای ورزشی باید در این باره برنامهریزی کرده و بعد از عبور از شرایط کنونی فریاد دادخواهی دانش آموزان بیگناه را به دنیا برسانند.
168 نفر در حمله وحشیانه آمریکا و اسرائیل به این مدرسه به شهادت رسیدند و باید به اندازه مظلومیت همه این افراد در این زمینه تلاش و کار کرد.
انتهای پیام/